Cel wyrównoważania statycznego

Celem wyrównoważania statycznego jest jedynie usunięcie siły P, tj. sprowadzenie środka ciężkości przedmiotu do jego osi obrotu. Taki sposób wyrównoważania stosowany jest w odniesieniu do elementów, które cechuje mały stosunek grubości (długości) do średnicy. Typowym przykładem elementu silnikowego poddawanego wyrównoważaniu statycznemu jest koło zamachowe. W przypadku wyrównoważania długich przedmiotów, do jakich należą wały korbowe, nie wystarcza jednak, aby środek ciężkości znajdował się na osi obrotu. Wówczas bowiem konieczne jest również, aby ta oś pokrywała się z główną osią bezwładności układu. Wyrównoważenie zapewniające spełnienie tego warunku określa się jako dynamiczne. Siłę P oraz moment M charakteryzujące niewyrównoważenie można zastąpić siłami leżącymi w dwóch dowolnie wybranych płaszczyznach, tzw. płaszczyznach korekcyjnych I oraz II, prostopadłych do osi obrotu. A więc siłę P zastępuje się siłami P, oraz P2, a moment M siłami P[ oraz P'2. Oddziaływanie tych sił odśrodkowych zastąpić można dwiema słami wypadkowymi R1 oraz R2, skośnymi względem siebie.

sklepy internetowe dbx cnc Wał korbowy .